GESCHOTEN IS DE ADELAAR
-----tweede deel-----
Hoera, morgen is het april!Mag morgenmiddag naar Rietje.(L:dochter)Recreatiezaal was een stille boel.Moet naar w.c. Geen zuster.Een hele medische staf en zeven zusters.Geen zuster in de buurt."Even wachten De Wit."Gezegd naar huis. Ben benieuwd. Houd het maar op Sint Juttemis.Dan kan het eens meevallen.Ga Leentje bellen. Dan kan ik misschien ook naar de w.c. Bezet. Kwartier wachten. Obstinaat. Op terugweg: Van E. verspert de weg. Kan voorbij. Hoera.-Donderdag 24 april-Aardige zuster tegen gekomen. Vanavond komt Rietje. Fijn. Wel graag Sandor meebrengen. Minder hoofdpijn. Minder maagpijn. Minder sigaren roken.-Vorige week Lena beloofd: een dag naar huis.Vergeten.Gisteren Rietje beloofd: volgende week een dag naar Rietje????Geen therapie. 't Heeft geen zin. Niet eten.Denk aan G: Beter snel weg dan lang lijden.-Woensdag: "Bezigheid"-
Ode aan ons oude huisje, waar we zo gelukkig waren
Nummer tweehonderd en vijf
--------------------------
Lelijk hebben we je aanvaard,
mooi ben je geworden,
met je weemoed en melancholie
en met je taak: "een thuis te zijn",
mag je voor allen die je beminneneen toevluchtsoord zijn.Wanneer door snode plannen
de fundering het begeeft
zal ik mijn leven lang blijven treuren.
-
O! nummer tweehonderd en vijf,
ik denk bij dag en droom bij nacht
alleen van jou.
Wanneer onze liefde wederkerig is
hoop ik te zijner tijd
weer met open armen ontvangen te worden,
daar, waar de klokken zullen slaan
en de kanarie zal zingen.........
------
Slechte mensen is erg. Onbetrouwbare nog erger. Je schaamt je voor jezelf als 't bij je kinderen voorkomt. Ik moet naar huis. Iedereen die dat tegenhoudt zal dat eens moeten verantwoorden. Tegen alle bezwaren kan ik inbrengen: Koos K. heeft maar e e n been. Woont onder aan de dijk en redt zich ook. In de maatschappelijk werker heb ik me vergist. Is één van de vele onnuttige ambtenaren. Heb al twee jaar zeer achterwerk van de fiets (L: papa noemt zijn rolstoel zijn "fiets"). Ten einde raad zelf gaan smeren. Moet echter allerlei goocheltoeren uithalen om aan zalf te komen.
-
1 Mei:
Waar gaan we naar toe? Volgens statistieken worden oude mensen ieder jaar drie/vier jaar ouder. Moeilijk voor een leek. Normaal is: 70 + 1 = 71. Kindersterfte terug gelopen van 7 naar 1%. Reageerbuiskinderen overbodig. Mijn buurvrouw, Klaasje de G., had 17 kinderen, terwijl haar man een gewone visboer was. Voor zover mij bekend is, kan een gewone jongen wel 20 kinderen verwekken. Waarom al die poespas?-Gisteren thuis geweest. Mama wordt langzaamaan weer de oude. Rietje's bloemen zijn op. Aan alle mooie dingen komt een einde. Ook aan de Lekdijk. Morgen naar Leentje. Tante Greet niet gezien. Pastor is een week weg, dus geen bezoek op dinsdagmiddag 4 uur. Gisteren Jan en Peter (L: kinderen van zoon Simon) gezien. Een verademing. Als ik naar buiten kijk denk ik aan de dagen dat mama met me ging wandelen. O God! Ik wil naar huis. Waarom niet? A.s. vrijdag honderd en zeven weken. Kijk onder uit de put tegen een hoge wand aan.
-
4 Mei:
Een week zonder pastor.Stille boel.Om zes uur mama bellen. Dan hoor ik haar stem weer.Heimwee.Denk aan Duitsland.-
5 Mei:
Vandaag kunnen we denken aan de dag dat Zweeds wittebrood op ons neer daalde: een herhaling van de geschiedenis. In '14 - '18 was het de tweede helft van november. Daar we heden beschikken over grote hoeveelheden voedsel, vraag ik me af of het geen hoog tijd is om de derde wereldlanden te helpen. Het wordt tijd dat de actiegroepen die hun krachten elders verspillen inzien, waar de prioriteit ligt.We hadden een gewoon arbeidersgezin met acht kinderen. Uiteraard geen vetpot. Maar ik had weer eens geluk. Een schoolkameraad, Leendert v.d. G., ging ik halen om naar school te gaan. Zijn moeder Grietje vroeg dan: "Jan heb je nog honger?" Dan zei ze: "Kom maar in de keuken. Wij hebben nog over." Je begrijpt: dat kwam goed terecht. Maar, eenmaal van school af, ben ik Leen kwijt geraakt. Leen ging naar de HBS, ik werd boerenknecht.-Tijdens mijn verblijf in Duitsland heb ik twee Polen leren kennen. Mitsel Weiss en Franz Yanastik. Ze hadden beide de Russische inval in Polen meegemaakt. Mitsel heeft ondermeer verteld dat de Russen over geweldig grote tanks beschikten, waar ze alles mee omver reden. Op mijn vraag: "Hoe groot?" was zijn antwoord: "Zo groot als een huis." Ik merkte op, dat ze er dan moeilijk mee konden manoeuvreren. Zijn antwoord: "Als je je een keer omdraaide waren ze weg." Volgens mij is er tegen deze bakbeesten maar één afweer mogelijk: vlammenwerpers. Mijn gedachten gaan uit naar kleine snelle tanks, uitgerust met vlammenwerpers. Prima verdediging. De eventuele aanval zal natuurlijk gesteund en vergezeld gaan van een geweldige luchtvloot.-Simon woonde twee jaar in Duitsland. Ik vergeef het mezelf nooit, dat ik er niet voldoende aandacht aan geschonken heb, terwijl het zo duidelijk zichtbaar was. Heimwee herken je in de ogen, in de stem, in het gedrag. Heimwee zit in je. Overal. Ik had het moeten zien. Het is echter zo moeilijk gemaakte fouten te herstellen, maar hopelijk zal ik dat in het vervolg kunnen voorkomen. Ik moet nog meer rekening houden met de zorgen van een ander. Ik weet, dat mama het moeilijk heeft, maar dat zal ik op alle mogelijke manieren proberen goed te maken. Waarom liggen slechte dingen voor de hand en geven goede zoveel moeite? 't Leven alleen is de school van het leven. Besluit dat het goede gedaan moet worden. Een nieuwe les geleerd.
-
Ik wil niet met de boottocht mee.Ik wil de geest van de gevangenis kwijt.Het enige: ik wil naar huis.O! Vrijheid!Altijd thuis vandaan.
-
Moederdag 13 mei:
Gisteren bij Rietje geweest. Sandor was jarig. Simon en Leentje waren er ook. "t Leven kan mooi zijn. Vanmiddag naar huis. Vandaag moederdag. Jan, vergeet de bloemen niet. Mama gelukkig weer een hoop beter. De dag komt in zicht. Vorige week mijn zus Teunekee gestorven. Dit deed mij denken aan de versregels van De Genestet:
Neem zo 't kan de boodschap mee
dat ik hier bij mijn beminden
nog wat blijven wou in vree.
-
Voor Leentje:
Je weet nog wel dat de W., de marskramer, zo'n speech afstak over de bootreis. Maar ik wil helemaal geen bootreis. Ik wil naar huis. Ik vind dat je dit moet weten.Dinsdag weer naar Keukenhof als er plaats is. Woensdag met de boot mee geweest. Doe ik niet meer. Bezoek aan Leentje gemist. Leentje is een waardig plaatsvervanger van mama. Mijn laatste vijfentwintig aangesproken die ik in reserve had van Simon en Lies. Wat ben ik toch goed af met zo'n schoondochter. Ze past precies bij Lena en Riet.
-
14 Mei:
Gisteren moederdag. Mooiste kado een tekening van Marjolein.Kleindochter Marjolein, tien jaar oud, zit in de vierde klas. Op een keer: Marjolein in moeilijkheden. Juffrouw komt: : Marjolein wat scheelt er aan?" "Juffrouw, opa en oma erg ziek." Juffrouw, een ware pedagoge, zegt: "Marjolein opa en oma zouden het wel fijn vinden als jij eens een mooie tekening voor hun maakte." En dat deed ze. Nu hangt hij op een mooie plaats bij oma en opa in huis.Het bewijst dat, al gaat het nog zo slecht, je nooit alleen bent. Ik kon dit niet zo maar langs me heen laten gaan en stuurde een kaart met de volgende troostende woorden:
Lieve Marjolein,
Over een poosje zijn opa en oma weer beter. Dan komen we eerst naar jullie toe en dan zal opa je eens pakken.
Groeten van opa en oma.
-
Maandagavond:
Hoera, dokter heeft zich verwaardigd mij op te merken! Dokter, een advies van De Wit: wie niets zegt hoeft ook niets te verantwoorden
-
Dinsdag:
Mama komt vanmiddag als het weer het toelaat. Ik heb gezegd dat ze het rustig aan moet doen. Ik heb haar nog een tijdje nodig.
-
Mijn eerste kennismaking met mama:
Ook in de polder schiet Amor zijn pijlen af. Ze had witte klompen aan.
-
Straling:
De gevaren van straling voor de mensheid zijn groot. Maar op kousevoeten aangeslopen komt de vernietiging van de natuur. Ik verkeer helaas niet in de omstandigheden daar iets aan te kunnen doen. Misschien ben ik eens in de gelegenheid me hier verder in te verdiepen.
-
"Je hebt weer een lekke band, De Wit. Gisteren ook al."
"Zuster je denkt toch niet dat ik ze expres stuk maak?"
"Nou dat weet ik zo net nog niet."
-
Depressiezondag:
Ik hoop dat er spoedig een einde zal komen aan deze kwelling.
-
Melancholische maandag:
Zwarte Grete niet gezien. Aardige zuster.Rolstoel geruild. Een verbetering. Vandaag m'n derde. Gisteren ook drie verschillende gehad. Hoop op eindelijk een goede.Gisteren mama geweest.Wil huisarts zien. Een infarct en een langslepende ziekte scheiden ons van het absolute einde. Wat zou het mooi kunnen zijn. Familiebanden hechter maken. Veel samen uitgaan en veel met onze lieve kinderen omgaan. Nog steeds pijn in de benen. Geen dokter.
-
Een dag in mei:
Een mijnheer die beter hoorde weten vroeg mij: "Kunt u mij zeggen wat goed of slecht is?" Mijn antwoord: "Het goede behoort gerespecteerd te worden en moet nagevolgd worden. Het slechte hoort niet in het woordenboek, maar is jammer genoeg aanwezig. Geen zorgen, het goede wint altijd. Het slechte straft zichzelf."
-
Mama weer wat beter. Ook geduld wordt beloond. Tante Greet geweest. Niet optimistisch. Mama. Ik wil slapen en niet meer wakker worden. Plotselinge impuls. Verdwaasd. Mannenochtend geweest op "Bezigheid". Gepraat met R.
-
Maandag:
Goede therapie.Compliment van de zuster.
-
"Morgen De Wit. Wakker worden."
"Nee zuster, ik wil slapen."
"De Wit ik ga je wassen."
"Zo zuster, maar ik moet naar de w.c."
"Straks."
"Maar zuster 't is hard nodig."
"Even wachten De Wit."
De Wit wacht.Ondertussen worden mijn buik en navel behandeld.M'n plasser flink beet gepakt en binnenstebuiten gekeerd. Wordt verder met een ruw washandje behandeld.
"Au zuster dat doet pijn."
"Ja De Wit, als ik het niet doe krijg je ontsteking."
"Nee zuster, ik heb hem al zeventig jaar zonder door u te zijn behandeld."
-
Woensdag:
Vannacht koude linderkant. Volgens zuster moet ik er een deken overheen trekken. Toen weer koud aan de rechterzijde. Daarna pijn in de linker schouder en linker bovenarm. Daarna geslapen. Veel te kort. Steeds slaap bij de wasbak, op de w.c. en bij therapie. Dit is de derde nacht al.
-
Vrijdag:
S. vertrekt vandaag. Jammer. 't Was een lieve, aardige en behulpzame zuster. Ik heb zuster Eureka al eens het verschil uitgelegd tussen een dame met een witte jurk en een zuster.
"Zuster, m'n sling vergeten."
Even later sling op m'n schoot, maar ik kan dat ding onmogelijk om doen. Zuster heeft er ook moeite mee. Dus geen sling. Maar ik verrek van de pijn als ik hem niet om heb.
"Zuster mijn sling is los."
Helpt direkt.
-
Pinksteren thuis geweest. Werd desillusie. Mama heeft liever niet meer dat ik thuis kom. Thuis weg en mama ook weg. Vannacht aanval gehad. Ging met warme melk over. Wat nou? Ik weet het niet meer. Dit is het ergste wat me overkomen kan. Wil weg. Maar waar naartoe? Opsluiting. Enkel nog drie kinderen, maar als ik weg ga, ben ik die ook kwijt. Hopeloos, radeloos, reddeloos.
-
De goede week begon bij Goede Vrijdag. Dokter geweest. Alles uitgelegd. Helemaal gerust. Met Rietje bij mama geweest. Zag er goed uit. Gezegd dat ze mee moet met de bootreis. Indruk dat ze er mee akkoord ging. Ik hoop ongeveer dezelfde tijd als mama naar huis te gaan, dan kunnen we opnieuw beginnen. Het zal druk worden. De laatste noodsprong. Alles en iedereen mee laten werken, zwart, wit en groen. Vanavond naar de kerk.Mama, fijn dat je morgen weer naar huis mag. Nog even wachten dan kom ik ook. Al was onze mooiste tijd aan de Rijn, het kan hier ook goed komen.
Hoera, morgen is het april!Mag morgenmiddag naar Rietje.(L:dochter)Recreatiezaal was een stille boel.Moet naar w.c. Geen zuster.Een hele medische staf en zeven zusters.Geen zuster in de buurt."Even wachten De Wit."Gezegd naar huis. Ben benieuwd. Houd het maar op Sint Juttemis.Dan kan het eens meevallen.Ga Leentje bellen. Dan kan ik misschien ook naar de w.c. Bezet. Kwartier wachten. Obstinaat. Op terugweg: Van E. verspert de weg. Kan voorbij. Hoera.-Donderdag 24 april-Aardige zuster tegen gekomen. Vanavond komt Rietje. Fijn. Wel graag Sandor meebrengen. Minder hoofdpijn. Minder maagpijn. Minder sigaren roken.-Vorige week Lena beloofd: een dag naar huis.Vergeten.Gisteren Rietje beloofd: volgende week een dag naar Rietje????Geen therapie. 't Heeft geen zin. Niet eten.Denk aan G: Beter snel weg dan lang lijden.-Woensdag: "Bezigheid"-
Ode aan ons oude huisje, waar we zo gelukkig waren
Nummer tweehonderd en vijf
--------------------------
Lelijk hebben we je aanvaard,
mooi ben je geworden,
met je weemoed en melancholie
en met je taak: "een thuis te zijn",
mag je voor allen die je beminneneen toevluchtsoord zijn.Wanneer door snode plannen
de fundering het begeeft
zal ik mijn leven lang blijven treuren.
-
O! nummer tweehonderd en vijf,
ik denk bij dag en droom bij nacht
alleen van jou.
Wanneer onze liefde wederkerig is
hoop ik te zijner tijd
weer met open armen ontvangen te worden,
daar, waar de klokken zullen slaan
en de kanarie zal zingen.........
------
Slechte mensen is erg. Onbetrouwbare nog erger. Je schaamt je voor jezelf als 't bij je kinderen voorkomt. Ik moet naar huis. Iedereen die dat tegenhoudt zal dat eens moeten verantwoorden. Tegen alle bezwaren kan ik inbrengen: Koos K. heeft maar e e n been. Woont onder aan de dijk en redt zich ook. In de maatschappelijk werker heb ik me vergist. Is één van de vele onnuttige ambtenaren. Heb al twee jaar zeer achterwerk van de fiets (L: papa noemt zijn rolstoel zijn "fiets"). Ten einde raad zelf gaan smeren. Moet echter allerlei goocheltoeren uithalen om aan zalf te komen.
-
1 Mei:
Waar gaan we naar toe? Volgens statistieken worden oude mensen ieder jaar drie/vier jaar ouder. Moeilijk voor een leek. Normaal is: 70 + 1 = 71. Kindersterfte terug gelopen van 7 naar 1%. Reageerbuiskinderen overbodig. Mijn buurvrouw, Klaasje de G., had 17 kinderen, terwijl haar man een gewone visboer was. Voor zover mij bekend is, kan een gewone jongen wel 20 kinderen verwekken. Waarom al die poespas?-Gisteren thuis geweest. Mama wordt langzaamaan weer de oude. Rietje's bloemen zijn op. Aan alle mooie dingen komt een einde. Ook aan de Lekdijk. Morgen naar Leentje. Tante Greet niet gezien. Pastor is een week weg, dus geen bezoek op dinsdagmiddag 4 uur. Gisteren Jan en Peter (L: kinderen van zoon Simon) gezien. Een verademing. Als ik naar buiten kijk denk ik aan de dagen dat mama met me ging wandelen. O God! Ik wil naar huis. Waarom niet? A.s. vrijdag honderd en zeven weken. Kijk onder uit de put tegen een hoge wand aan.
-
4 Mei:
Een week zonder pastor.Stille boel.Om zes uur mama bellen. Dan hoor ik haar stem weer.Heimwee.Denk aan Duitsland.-
5 Mei:
Vandaag kunnen we denken aan de dag dat Zweeds wittebrood op ons neer daalde: een herhaling van de geschiedenis. In '14 - '18 was het de tweede helft van november. Daar we heden beschikken over grote hoeveelheden voedsel, vraag ik me af of het geen hoog tijd is om de derde wereldlanden te helpen. Het wordt tijd dat de actiegroepen die hun krachten elders verspillen inzien, waar de prioriteit ligt.We hadden een gewoon arbeidersgezin met acht kinderen. Uiteraard geen vetpot. Maar ik had weer eens geluk. Een schoolkameraad, Leendert v.d. G., ging ik halen om naar school te gaan. Zijn moeder Grietje vroeg dan: "Jan heb je nog honger?" Dan zei ze: "Kom maar in de keuken. Wij hebben nog over." Je begrijpt: dat kwam goed terecht. Maar, eenmaal van school af, ben ik Leen kwijt geraakt. Leen ging naar de HBS, ik werd boerenknecht.-Tijdens mijn verblijf in Duitsland heb ik twee Polen leren kennen. Mitsel Weiss en Franz Yanastik. Ze hadden beide de Russische inval in Polen meegemaakt. Mitsel heeft ondermeer verteld dat de Russen over geweldig grote tanks beschikten, waar ze alles mee omver reden. Op mijn vraag: "Hoe groot?" was zijn antwoord: "Zo groot als een huis." Ik merkte op, dat ze er dan moeilijk mee konden manoeuvreren. Zijn antwoord: "Als je je een keer omdraaide waren ze weg." Volgens mij is er tegen deze bakbeesten maar één afweer mogelijk: vlammenwerpers. Mijn gedachten gaan uit naar kleine snelle tanks, uitgerust met vlammenwerpers. Prima verdediging. De eventuele aanval zal natuurlijk gesteund en vergezeld gaan van een geweldige luchtvloot.-Simon woonde twee jaar in Duitsland. Ik vergeef het mezelf nooit, dat ik er niet voldoende aandacht aan geschonken heb, terwijl het zo duidelijk zichtbaar was. Heimwee herken je in de ogen, in de stem, in het gedrag. Heimwee zit in je. Overal. Ik had het moeten zien. Het is echter zo moeilijk gemaakte fouten te herstellen, maar hopelijk zal ik dat in het vervolg kunnen voorkomen. Ik moet nog meer rekening houden met de zorgen van een ander. Ik weet, dat mama het moeilijk heeft, maar dat zal ik op alle mogelijke manieren proberen goed te maken. Waarom liggen slechte dingen voor de hand en geven goede zoveel moeite? 't Leven alleen is de school van het leven. Besluit dat het goede gedaan moet worden. Een nieuwe les geleerd.
-
Ik wil niet met de boottocht mee.Ik wil de geest van de gevangenis kwijt.Het enige: ik wil naar huis.O! Vrijheid!Altijd thuis vandaan.
-
Moederdag 13 mei:
Gisteren bij Rietje geweest. Sandor was jarig. Simon en Leentje waren er ook. "t Leven kan mooi zijn. Vanmiddag naar huis. Vandaag moederdag. Jan, vergeet de bloemen niet. Mama gelukkig weer een hoop beter. De dag komt in zicht. Vorige week mijn zus Teunekee gestorven. Dit deed mij denken aan de versregels van De Genestet:
Neem zo 't kan de boodschap mee
dat ik hier bij mijn beminden
nog wat blijven wou in vree.
-
Voor Leentje:
Je weet nog wel dat de W., de marskramer, zo'n speech afstak over de bootreis. Maar ik wil helemaal geen bootreis. Ik wil naar huis. Ik vind dat je dit moet weten.Dinsdag weer naar Keukenhof als er plaats is. Woensdag met de boot mee geweest. Doe ik niet meer. Bezoek aan Leentje gemist. Leentje is een waardig plaatsvervanger van mama. Mijn laatste vijfentwintig aangesproken die ik in reserve had van Simon en Lies. Wat ben ik toch goed af met zo'n schoondochter. Ze past precies bij Lena en Riet.
-
14 Mei:
Gisteren moederdag. Mooiste kado een tekening van Marjolein.Kleindochter Marjolein, tien jaar oud, zit in de vierde klas. Op een keer: Marjolein in moeilijkheden. Juffrouw komt: : Marjolein wat scheelt er aan?" "Juffrouw, opa en oma erg ziek." Juffrouw, een ware pedagoge, zegt: "Marjolein opa en oma zouden het wel fijn vinden als jij eens een mooie tekening voor hun maakte." En dat deed ze. Nu hangt hij op een mooie plaats bij oma en opa in huis.Het bewijst dat, al gaat het nog zo slecht, je nooit alleen bent. Ik kon dit niet zo maar langs me heen laten gaan en stuurde een kaart met de volgende troostende woorden:
Lieve Marjolein,
Over een poosje zijn opa en oma weer beter. Dan komen we eerst naar jullie toe en dan zal opa je eens pakken.
Groeten van opa en oma.
-
Maandagavond:
Hoera, dokter heeft zich verwaardigd mij op te merken! Dokter, een advies van De Wit: wie niets zegt hoeft ook niets te verantwoorden
-
Dinsdag:
Mama komt vanmiddag als het weer het toelaat. Ik heb gezegd dat ze het rustig aan moet doen. Ik heb haar nog een tijdje nodig.
-
Mijn eerste kennismaking met mama:
Ook in de polder schiet Amor zijn pijlen af. Ze had witte klompen aan.
-
Straling:
De gevaren van straling voor de mensheid zijn groot. Maar op kousevoeten aangeslopen komt de vernietiging van de natuur. Ik verkeer helaas niet in de omstandigheden daar iets aan te kunnen doen. Misschien ben ik eens in de gelegenheid me hier verder in te verdiepen.
-
"Je hebt weer een lekke band, De Wit. Gisteren ook al."
"Zuster je denkt toch niet dat ik ze expres stuk maak?"
"Nou dat weet ik zo net nog niet."
-
Depressiezondag:
Ik hoop dat er spoedig een einde zal komen aan deze kwelling.
-
Melancholische maandag:
Zwarte Grete niet gezien. Aardige zuster.Rolstoel geruild. Een verbetering. Vandaag m'n derde. Gisteren ook drie verschillende gehad. Hoop op eindelijk een goede.Gisteren mama geweest.Wil huisarts zien. Een infarct en een langslepende ziekte scheiden ons van het absolute einde. Wat zou het mooi kunnen zijn. Familiebanden hechter maken. Veel samen uitgaan en veel met onze lieve kinderen omgaan. Nog steeds pijn in de benen. Geen dokter.
-
Een dag in mei:
Een mijnheer die beter hoorde weten vroeg mij: "Kunt u mij zeggen wat goed of slecht is?" Mijn antwoord: "Het goede behoort gerespecteerd te worden en moet nagevolgd worden. Het slechte hoort niet in het woordenboek, maar is jammer genoeg aanwezig. Geen zorgen, het goede wint altijd. Het slechte straft zichzelf."
-
Mama weer wat beter. Ook geduld wordt beloond. Tante Greet geweest. Niet optimistisch. Mama. Ik wil slapen en niet meer wakker worden. Plotselinge impuls. Verdwaasd. Mannenochtend geweest op "Bezigheid". Gepraat met R.
-
Maandag:
Goede therapie.Compliment van de zuster.
-
"Morgen De Wit. Wakker worden."
"Nee zuster, ik wil slapen."
"De Wit ik ga je wassen."
"Zo zuster, maar ik moet naar de w.c."
"Straks."
"Maar zuster 't is hard nodig."
"Even wachten De Wit."
De Wit wacht.Ondertussen worden mijn buik en navel behandeld.M'n plasser flink beet gepakt en binnenstebuiten gekeerd. Wordt verder met een ruw washandje behandeld.
"Au zuster dat doet pijn."
"Ja De Wit, als ik het niet doe krijg je ontsteking."
"Nee zuster, ik heb hem al zeventig jaar zonder door u te zijn behandeld."
-
Woensdag:
Vannacht koude linderkant. Volgens zuster moet ik er een deken overheen trekken. Toen weer koud aan de rechterzijde. Daarna pijn in de linker schouder en linker bovenarm. Daarna geslapen. Veel te kort. Steeds slaap bij de wasbak, op de w.c. en bij therapie. Dit is de derde nacht al.
-
Vrijdag:
S. vertrekt vandaag. Jammer. 't Was een lieve, aardige en behulpzame zuster. Ik heb zuster Eureka al eens het verschil uitgelegd tussen een dame met een witte jurk en een zuster.
"Zuster, m'n sling vergeten."
Even later sling op m'n schoot, maar ik kan dat ding onmogelijk om doen. Zuster heeft er ook moeite mee. Dus geen sling. Maar ik verrek van de pijn als ik hem niet om heb.
"Zuster mijn sling is los."
Helpt direkt.
-
Pinksteren thuis geweest. Werd desillusie. Mama heeft liever niet meer dat ik thuis kom. Thuis weg en mama ook weg. Vannacht aanval gehad. Ging met warme melk over. Wat nou? Ik weet het niet meer. Dit is het ergste wat me overkomen kan. Wil weg. Maar waar naartoe? Opsluiting. Enkel nog drie kinderen, maar als ik weg ga, ben ik die ook kwijt. Hopeloos, radeloos, reddeloos.
-
De goede week begon bij Goede Vrijdag. Dokter geweest. Alles uitgelegd. Helemaal gerust. Met Rietje bij mama geweest. Zag er goed uit. Gezegd dat ze mee moet met de bootreis. Indruk dat ze er mee akkoord ging. Ik hoop ongeveer dezelfde tijd als mama naar huis te gaan, dan kunnen we opnieuw beginnen. Het zal druk worden. De laatste noodsprong. Alles en iedereen mee laten werken, zwart, wit en groen. Vanavond naar de kerk.Mama, fijn dat je morgen weer naar huis mag. Nog even wachten dan kom ik ook. Al was onze mooiste tijd aan de Rijn, het kan hier ook goed komen.
------einde tweede deel-----
Geen opmerkingen:
Een reactie posten